1

Ա1, ա. 1. Первая буква армянского алфавита. Числовое значение—один, первый. Հատոր Ա том первый. ◊ Ա-ն բ-ից ջոկել знать грамоту. Ա և ք альфа и омега. Ա-ից ք от аза до ижицы; от альфы до омеги; от а до зет.
Ա2, ձ. 1. А! Ա, բարև а! здравствуй. 2. Ах! Ա, մոռացա ах! забыл. 3. Эх!
ԱԱԳՆԻՍԱԿԱՆԱՑՆԵԼ, տե՛ս Մագնիսացնել։
ԱԱՏՂԱԳՈՒՇԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Астрология.
ԱԱՐԴԱԼԻՐ, ա Полный роз, наполненный, усыпанный розами.
ԱԲԱՍԱՆՈՑ (հնց.) 1. տե՛ս Աբասի։ 2. ա. Двадцатикопеечный, ценою в двадцать копеек.
ԱԲԱՍԻ, սու (հնց.) 1. Двадцатикопеечная монета. 2. Двадцать копеек.
ԱԲԲԱ, յի (եկեղ.) Аббат.
ԱԲԲԱՀԱՅՐ, հոր. Аббат.
ԱԲԲԱՅԱԿԱՆ ա. (եկեղ.) Аббатский.
ԱԲԲԱՅՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (եկեղ.) Аббатство.
ԱԲԵԹ, ի Трут. Կայծքար և աբեթ кремень и трут.
ԱԲԵԹԱՍՈՒՆԿ, սնկի (բսբ. ) Трутни.
ԱԲԵԹԵՆԻ, նու Трутни.
ԱԲԵՂԱ, յի (եկեղ.) 1. Иеромонах, монах, инок (устар.). 3. (փխբ.) Аскет, монах.
ԱԲԵՂԱԽՈՏ, ի (բսբ.) Чистец.
ԱԲԵՂԱՁԱԳ, ի (կենդբ.) Хохлатый жаворонок.
ԱԲԵՂԱՅԱԿԱՆ, ա. (եկեղ.) 1. Иеромонашеский. 2. ա. Монашеский, иноческий (устар.). 3. (փխբ.) Аскетический, монашеский.
ԱԲԵՂԱՅՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (եկեղ.) 1. Монашество, иночество (устар.), образ жизни монаха (инока.); пребывание в монашестве, в монашеском (иноческом) чине. 2. (հվքկն.) Монашество, иночество (устар.), монахи (собират.).
ԱԲԵՂՈՒԿ, տե՛ս Աբեղաձագ:
ԱԲԽԱԶ, ի Абхазец.
ԱԲԽԱԶԱԿԱՆ, ա. Абхазский.
ԱԲԽԱԶԵՐԵՆ, 1. գ. Абхазский язык. 2. ա. Абхазский (о языке) 3. մ. По-абхазски, на абхазском языке.
ԱԲՈՆԵՄԵՆՏ, ի Абонемент.
ԱԲՈՆԵՄԵՆՏԱՅԻՆ, ա. Абонементный.
ԱԲՈՆԵՆՏ, տե՛ս Բաժանորդ:
ԱԲՈՒՌ, տե՛ս Ամոթ:
ԱԲՍՈԼՅՈՒՏ, ի (փիլ.) Абсолют, абсолютная идея, дух в идеалистической философии.
ԱԲՍՈԼՅՈՒՏԻԶՄ, ի Абсолютизм, абсолютная монархия.
ԱԲՍՈՒՐԴ, տե՛ս Անհեթեթություն:
ԱԲՍՏՐԱԿՏ, տե՛ս Վերացական։
ԱԲՍՏՐԱԿՑԻԱ, տե՛ս Վերացարկում:
ԱԲՍՏՐԱՀԵԼ, եցի Абстрагировать:
ԱԲՍՏՐԱՀՈՒՄ, հման Абстрагирование, абстракция.
ԱԲՍՏՐԱՀՎԵԼ, վեցի Абстрагироваться.
ԱԲՐԱ, յի 1. Тара, упаковка. 2. (մսնգ.) Вес упаковки.
ԱԲՐԵՇՈՒՄ, տե՛ս Մետաքս:
ԱԲՐԵՇՈՒՄԵ, տե՛ս Մետաքսե:
ԱԳԱՀ, 1. ա. Жадный, ненасытный, алчный (высок.). 2. ա. Ненасытный, прожорливый, обжорливый (разг.) 3. մ. Жадно, алчно (высок.). 4. գ. Жадина, жадюга (прост.)
ԱԳԱՀԱԲԱՐ, մ. 1. Жадно, с жадностью, алчно (высок.). Ագահաբար ուտել есть с жадностью 2. (փխբ.) Жадно, ненасытно.
ԱԳԱՀ-ԱԳԱՀ, մ. Жадно, с жадностью, алчно (высок.).
ԱԳԱՀԱՆԱԼ, ացա Становиться (более) жадным, жаднеть (разг.).
ԱԳԱՀԱՏԵՆՉ, ա. Алчный (высок.), ненасытный.
ԱԳԱՀՈՐԵՆ, տե՛ս Ագահաբար:
ԱԳԱՀՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Жадность, алчность (высок.).
ԱԳԱՊՍԱԿ, ի Траурный венок.
ԱԳԱՏ1, ա. Куцый.
ԱԳԱՏ2, ի Агат, полудрагоценный камень.
ԱԳԱՏԵ ա. Агатовый.
ԱԳԱՏՅԱ ա. Агатовый.
ԱԳԱՐԱԿ, ի 1. Хутор, 2. Ферма (в капиталистических странах).
ԱԳԱՐԱԿԱԲՆԱԿ, ի Хуторянин.
ԱԳԱՐԱԿԱՅԻՆ, ա. 1. Хуторской, хуторный. 2. Фермерский.
ԱԳԱՐԱԿԱՏԵՐ, տիրոջ 1. Хуторянин. 2. Фермер.
ԱԳԱՐԱԿԱՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Хуторское хозяйство. 2. Фермерское хозяйство.
ԱԳԵԿԱԼ, տե՛ս Ագեփոկ:
ԱԳԵՆՏ, տե՛ս Գործակալ:
ԱԳԵՎԱԶ, ի (կենդբ.) Кенгуру.
ԱԳԵՓՈԿ, ի Подхвостник (часть упряжи).
ԱԳԻ, տե՛ս Պոչ:
ԱԳԻՏԱՏՈՐ, ի Агитатор.
ԱԳԻՏԱՑԻԱ, յի Агитация. ◊ Ագիտացիա անել агитировать.
ԱԳԻՏԱՑԻՈՆ, ա. Агитационный.
ԱԳԻՏԿԵՏ, ի (հպվ.) Агитпункт.
ԱԳԻՏՄԱՍՍԱՅԱԿԱՆ, ա. (հպվ.) Агитмассовый.
ԱԳՆՈՍՏԻՑԻԶՄ, ի (փիլ.) Агностицизм.
ԱԳՈՒԳԱ, յի (հնց.) 1. տե՛ս Փողրակ։ 2. Акведук, водовод.
ԱԳՈՒՅՑ, ի 1. Обруч, муфта. 2. Шпунт. 3. Длинный металлический прут для опускания котелка или кастрюли в земляную печь-тонир.
ԱԳՈՒՌ 1. տե՛ս Աղյուս։ 2. (թղթխ.) Бубны. Ագուռի մեկնոց бубновый туз.
ԱԳՈՒՍՏ, ի Ложе (ружья).
ԱԳՈՒՑԱՆԵԼ եցի (հնց.) Вставлять, вставить.
ԱԳՈՒՑԵԼ եցի (հնց.) Вставлять, вставить.
ԱԳՈՒՑՈՒՄ, ցման Связывание.
ԱԳՈՒՑՎԱԾՔ, ի (մսնգ.) 1. Вид узла, способ связывания. 2. Связка.
ԱԳՈՒՑՎԵԼ, վեց Завязаться (узлом).
ԱԳՌԱՎ, ի 1. (կենդբ.) Ворона. 2. (թղթխ.) Пики. ◊ Ագռավի պե՛ս կռռալ каркать (как ворона, вороной). Ագռավները սև կհագնեն, Ագռավները սև հագան очень нужно! подумаешь! (ирон.). Նոյի ագռավ ноев ворон (о человеке, не выполнившем своей миссии). Սև ագռավ ворон.
ԱԳՌԱՎԱՁԱԳ, ի Воронёнок.
ԱԳՌԱՎԱՁԱՅՆ, ա. Каркающий (о голосе).
ԱԳՌԱՎԱՃՈՒՏ, տե՛ս Ագռավաձագ:
ԱԳՌԱՎԱՅԻՆ, ա. Воронки.
ԱԳՌԱՎՈՒԿ, ի 1. (մսնգ.) Отмычка (металлический стержень с крючком на конце).
ԱԳՐԱՐԱՅԻՆ, ա Аграрный.
ԱԳՐԵԳԱՏ, ի Агрегат.
ԱԳՐԵԳԱՏԱՅԻՆ, ա Агрегатный.
ԱԳՐԵՍԻԱ, յի Агрессия.
ԱԳՐԵՍԻՎ, ա. Агрессивный.
ԱԳՐԵՍՈՐ, ի Агрессор.
ԱԳՐԽՈՏՈՒԿ, ի (բսբ.) Полевица.
ԱԳՐՈԲԻՈԼՈԳԻԱ, յի Агробиология.
ԱԳՐՈԲԻՈԼՈԳԻԱԿԱՆ, ա. Агробиологический.
ԱԳՐՈՄԻՋՈՑԱՌՈՒՄ, ռման Агромероприятие.
ԱԳՐՈՆՈՄ, տե՛ս Գյուղատնտես:
ԱԳՐՈՆՈՄԻԱ, յի Агрономия.
ԱԳՐՈՆՈՄԻԱԿԱՆ, ա. Агрономический.
ԱԳՐՈՏԵԽՆԻԿ, ի Агротехник.
ԱԳՐՈՏԵԽՆԻԿԱ, յի Агротехника.
ԱԳՐՈՏԵԽՆԻԿԱԿԱՆ, ա. Агротехнический.
ԱԳՐՈՔԻՄԻԱ, յի Агрохимия.
ԱԳՐՈՔԻՄԻԱԿԱՆ, ա. Агрохимический.
ԱԴԱԹ, ի (բրբ.) 1. Обычай, адат. Հին ադաթ старый обычай. 2. տե՛ս Սովորություն։
ԱԴԱՄԱԹԶԵՆԻ, նու (բսբ.) Бананник, банан (растение).
ԱԴԱՄԱԹՈՒԶ, թզի Банан (плод).
ԱԴԱՄԱԼՈՒՅՍ, ի (բրբ.) Рассвет, заря.
ԱԴԱՄԱԽՆՁՈՐ, ի (կզմխս.) Адамово яблоко, кадык.
ԱԴԱՄԱՄԵՐԿ, ա. Совершенно голый, в костюме Адама.
ԱԴԱՄԱՄՈՒԹ, մթի (բրբ.) 1. Предрассветная мгла. 2. Кромешная тьма, беспросветная тьма. ◊ Ադամամութը կոխեց наступила темнота, надвинулась кромешная тьма.
ԱԴԱՄԱՆԴ, ի Бриллиант, брильянт.
ԱԴԱՄԱՆԴԱԶԱՐԴ, ա. Бриллиантовый, брильянтовый, украшенный бриллиантом (бриллиантами).
ԱԴԱՄԱՆԴԱԿՈՒՌ, ա. Бриллиантовый, брильянтовый.
ԱԴԱՄԱՆԴԱՇՈՂ ա. Сверкающий, как бриллиант.
ԱԴԱՄԱՆԴԱՓԱՅԼ ա. Сверкающий, как бриллиант.
ԱԴԱՄԱՆԴԵ, ա. Бриллиантовый, брильянтовый.
ԱԴԱՄԱՆԴԵՂԵՆ, ի Бриллиантовые, брильянтовые украшения.
ԱԴԱՄԱՆԴՅԱ, տե՛ս Ադամանդե:
ԱԴՄԻՆԻՍՏՐԱՏՈՐ, ի Администратор.
ԱԴՄԻՆԻՍՏՐԱՑԻԱ, տե՛ս Վարչություն:
ԱԴՐԲԵՋԱՆԱԿԱՆ, ա. Азербайджанский. Ադրբեջանական ժողովուրդ азербайджанский народ.
ԱԴՐԲԵՋԱՆԵՐԵՆ 1. գ. Азербайджанский язык. 2. ա. Азербайджанский (о языке). 3. մ. По-азербайджански, на азербайджанском языке.
ԱԴՐԲԵՋԱՆՈՒՀԻ, հու Азербайджанка.
ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ, ցու Азербайджанец.
ԱԵՎՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Чернота.
ԱԵՎՈՒԼԻԿ, ա. Чёрненький, смугленький.
ԱԵՐՈԱԿՈՒՄԲ, ի Аэроклуб.
ԱԵՐՈԴԻՆԱՄԻԿԱ, յի Аэродинамика.
ԱԵՐՈԴԻՆԱՄԻԿԱԿԱՆ, ա. Аэродинамический.
ԱԵՐՈԴՊՐՈՑ, ի Аэрошкола.
ԱԵՐՈՆԿԱՐԱՀԱՆՈՒՄ, նման Аэросъёмка.
ԱԵՐՈՍՏԱՏԻԿԱ, յի Аэростатика.
ԱԶԱԶԵԼ, եցի (հնց.) 1. Сушить, высушить, засушить. 2. Сохнуть, высохнуть, засохнуть, чахнуть, зачахнуть.
ԱԶԱԶՈՒՆ, ա. 1. (հնց.) Жухлый. Ազազուն տերևներ Жухлые листья. 2. Хилый, чахлый, щуплый, тщедушный. Ազազուն բույս чахлое растение. Ազազուն երիտասարդ хилый юноша.
ԱԶԱՊ, տե՛ս Ամուրի:
ԱԶԱՏ 1. ա. Свободный, вольный, независимый. Լավ է մեռնել ազատ, քան ապրել ստրուկ Лучше умереть свободным, чем жить рабом. 2. ա. Свободный от чего-либо, лишённый чего. Նախապաշարմունքներից ազատ մարդ свободный от предрассудков человек. 3. ա. Просторный, привольный, вольный. Ազատ դաշտեր просторные поля. 4. ա. Свободный, просторный (об одежде). 5. ա. Незанятый, пустой, пустующий. Ազատ էջեր пустые страницы. 6. ա. Беспрепятственный, свободный, не запрещённый законом. Ազատ առևտուր свободная торговля. 7. ա. Незанятый, свободный от работы. Նա այժմ ազատ է он сейчас свободен. 8. ա. Вакантный, незамещённый. Ազատ պաշտոն вакантная должность. 9. գ. (պատմ.) Лицо, относящееся к высшему феодальному сословию, дворянин, азат. 10. մ. Свободно, непринуждённо. Ազատ խոսել говорить свободно, непринуждённо. ◊ Ազատ անել отпустить Ազատ արձակել отпустить на волю, освободить (о пленнике, о животном в клетке или на привязи). Ազատ զբաղմունք (հնց.) свободная профессия (устар.). Ազատ շունչ քաշել вздохнуть свободно Ազատ ոճ свободный стиль. Ազատ ոտանավոր вольные стихи. Ազատ վարժություններ (սպորտ.) вольные упражнения вольные движения. Ազատ ունկնդիր вольнослушатель Ազատ օդ свежий воздух. Ազատ օր свободный, выходной день. Ազատ քաղաք вольный город.
ԱԶԱՏԱԲԱՂՁ, տե՛ս Ազատատենչ:
ԱԶԱՏԱԲԱՆ, տե՛ս Ազատախոս:
ԱԶԱՏԱԲԱՆԵԼ, եցի (հնց.) Свободно, смело говорить, свободно выражать мысли.
ԱԶԱՏԱԲԱՐ, տե՛ս Ազատորեն:
ԱԶԱՏԱԳԻՆ 1. տե՛ս Փրկագին: 2. տե՛ս Ազատորեն։
ԱԶԱՏԱԳԻՐ, գրի 1. (հնց.) Запись об освобождении раба или крепостного, вольная грамота, вольная. 2. Вольноотпущенник.
ԱԶԱՏԱԳՐԱԿԱՆ, ա. Освободительный. Ազատագրական շարժում освободительное движение.
ԱԶԱՏԱԳՐԵԼ, եցի 1. Освобождать, освободить. Ազատագրել ժոդովուրդը освободить народ. 2. Эмансипировать (книжн.). Ազատագրել կնոջը Эмансипировать женщину.
ԱԶԱՏԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Освобождение. Բանվորների ազատագրումը освобождение рабочих. 2. Эмансипация (книжн.). Կնոջ ազատագրումը эмансипация женщины
ԱԶԱՏԱԳՐՈՒՄ, րման 1. Освобождение. Բանվորների ազատագրումը освобождение рабочих. 2. Эмансипация (книжн.). Կնոջ ազատագրումը эмансипация женщины
ԱԶԱՏԱԳՐՎԵԼ, վեցի 1. Освобождаться, освободиться. 2. Эмансипироваться (книжн.).
ԱԶԱՏԱԶԱՐՄ ա. (հնց.) Происходящий из дворян знатного рода, знатного происхождения.
ԱԶԱՏԱԶԳԻ ա. (հնց.) Происходящий из дворян знатного рода, знатного происхождения.
ԱԶԱՏԱԶՈՒՐԿ, ա. Порабощенный, лишённый свободы. Ազատազուրկ ժողովուրդ порабощённый народ.
ԱԶԱՏԱԶՐԿԵԼ, եցի Лишать свободы.
ԱԶԱՏԱԶՐԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Лишение свободы.
ԱԶԱՏԱԶՐԿՈՒՄ, կման Лишение свободы.
ԱԶԱՏԱԶՐԿՎԵԼ, վեցի Лишаться свободы.
ԱԶԱՏԱԽՈՀ, տե՛ս Լայնախոհ:
ԱԶԱՏԱԽՈՀՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Լայնախոհություն:
ԱԶԱՏԱԽՈՍ, ա. Говорящий свободно, смело.
ԱԶԱՏԱԾԱՐԱՎ, տե՛ս Ազատատենչ:
ԱԶԱՏԱԾԻՆ, ա. (հնց.) 1. տե՛ս Ազատազարմ։ 2. Свободнорождённый.
ԱԶԱՏԱԿԱՆ 1. ա. Добровольный. 2. մ. Добровольно, по доброй воле, на добровольных началах.
ԱԶԱՏԱԿԱՆ, տե՛ս Ազատամիտ։
ԱԶԱՏԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Добровольность.
ԱԶԱՏԱՄԱՐՏ 1. ա. Борющийся за свободу. 2. գ. Борьба за свободу.
ԱԶԱՏԱՄԱՐՏԻԿ, ի Борец за свободу.
ԱԶԱՏԱՄԻՏ 1. ա. Свободомыслящий, вольнодумный (устар.). 2. գ. Свободомыслящий человек, вольнодумец (устар.), либерал.
ԱԶԱՏԱՄՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Свободомыслие, вольнодумство (устар.), вольнодумие (устар.). 2. Либерализм.
ԱԶԱՏԱՆԻ 1. (հվքկն., պատմ.) գ. Знать, дворянство, дворяне. 2. գ. Дворянин. 3. ա. Происходящий из дворян, знатного рода, знатного происхождения, дворянский.
ԱԶԱՏԱՇՈՒՆՉ, ա. Вольнолюбивый. Ազատաշունչ բանաստեղծություններ вольнолюбивые стихи
ԱԶԱՏԱՍԵՐ, ա. Свободолюбивый, вольнолюбивый. Ազատասեր ժողովուրդ свободолюбивый народ.
ԱԶԱՏԱՍԻՐԱԿԱՆ, ա. Свободолюбивый, вольнолюбивый. Ազատասիրական մտքեր свободолюбивые мысли.
ԱԶԱՏԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Свободолюбие.
ԱԶԱՏԱՍՊԱՆ, ա. Душащий свободу, лишающий гражданской свободы.
ԱԶԱՏԱՎԱՐՁՈՒ, ի Вольнонаёмный. Ազատավարձու աշխատանք вольнонаёмный труд.
ԱԶԱՏԱՎԵՏ, ա. Возвещающий свободу.
ԱԶԱՏԱՏԵՆՉ, ա. Свободолюбивый, жаждущий свободы.
ԱԶԱՏԱՐԱՐ 1. ա. Освободительный. 2. գ. Освободитель, спаситель, избавитель.
ԱԶԱՏԱՐՁԱԿ, ա. Просторный, привольный, свободный.
ԱԶԱՏԵԼ, եցի 1. Освобождать, освободить. Երկիրն ազատել թշնամուց освободить страну от врагов. Գերիներին ազատել освободить пленных. Հարկերից ազատել освободить от налогов. 2. Избавлять, избавить, спасать, спасти. Հոգսերից ազատել избавить от забот. 3. Отпускать, отпустить, освобождать, освободить. Դասերից ազատել отпустить с уроков. 4. Увольнять, уволить. Աշխատանքից ազատել уводить с работы. 5. Освобождать, освободить, очищать, очистить, опорожнять, опорожнить Սենյակն ազատել освободить комнату. 6. (խսկց.) помогать при родах. ◊ Գլուխն ազատել, Օձիքն ազատել, տե՛ս կապակցությունների առաջին բառերի տակ:
ԱԶԱՏԻՉ, տե՛ս Ազատարար։
ԱԶԱՏՈՐԴ . 1. ա. Свободолюбивый. 2. գ. Свободолюбец. 3. գ. Сын дворянина, азата.
ԱԶԱՏՈՐԵՆ, մ. Свободно, вольно.
ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Свобода, независимость, воля. 2. Освобождение, Спасение. ◊ Ազատության դուռ բանալ указать средство к спасению. Բանաստեղծական ազատություն поэтическая вольность. Ազատություն գտնել обрести свободу. Ազատություն վայելել пользоваться свободой. Ազատություն տալ дать свободу, խղճի ազատություն свобода совести. Մամուլի ազատություն свобода печати.
ԱԶԱՏՈՒՄ, տման 1. Освобождение. 2. Спасение, избавление.
ԱԶԱՏՎԵԼ վեցի 1. Освобождаться, освободиться (из-под чьей-либо власти). 2. Избавляться, избавиться, освобождаться, освободиться. Նախապաշարմունքներից ազատվել освободиться от предрассудков, 3. Отделываться, отделаться, отвязаться. Բեռից ազատվել отделаться от груза. 4. Увольняться, уволиться. Աշխատանքից ազատվել уволиться с работы. 5. (խսկց.) Родить, разрешиться от бремени (высок.). ◊ Ազատվելու դուռ средство спасения, якорь спасения (книжн.).
ԱԶԱՏՎԵԼԻՔ, ի Средство спасения, выход (из положения).
ԱԶԱՏՔԵՂ, տե՛ս Կարոս:
ԱԶԱՐ, ի (բրբ.) Падёж.
ԱԶԱՐԻՈՆ, ի (բսբ.) Подорешник, асарон.
ԱԶԲ, ի (տեխն) ի Ремизка, рабочий орган ткацкого станка. 2. Ремиз, совокупность ремизок на ткацком станке. 3. Нити основы.
ԱԶԲԵՍՏ, ի Асбест.
ԱԶԳ, ի 1. Нация. Ազգերի լիգա Лига наций. Национальность. Տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ представители разных национальностей. 3. (հնց.) Род, племя. 4. (հնց.) Родня. 5. (բրբ.) Родственник. 6. (հնց.) Фамилия. ◊ Ազգ ու ազինք 1) все народы, нации, 2) вся родня, родственники. Ազգ ու բարեկամ вся родня, родственники. Ազզ ու տակ, տե՛ս Ազգուտակ։
ԱԶԳԱԱԻՐԱԲԱՐ, մ. Патриотически.
ԱԶԳԱԲԱՆՈՒԹՑՈՒՆ, թյան (հնց.) и Генеалогия, родословие. 2. Родословная.
ԱԶԳԱԲՆԱԿՉՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Народонаселение.
ԱԶԳԱԳԻՐ, տե՛ս Ազգագրագետ։
ԱԶԳԱԳՐԱԳԵՏ, ի Этнограф.
ԱԶԳԱԳՐԱԿԱՆ, ա. Этнографический.
ԱԶԳԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Этнография.
ԱԶԳԱԴԱՎ 1. ա. Предательский, изменнический (по отношению к своему народу, нации).
ԱԶԳԱԴՐՈՒԺ 1. ա. Предательский, изменнический (по отношению к своему народу, нации).
ԱԶԳԱԽՆԱՄ, ա. (հնց.) Благотворительный (по отношению к неимущим соотечественникам). Ազգախնամ ընկերություն благотворительное общество.
ԱԶԳԱԿԱՆ, ի Родственник.
ԱԶԳԱԿԱՆԱԲԱՐ, մ. По-родственному.
ԱԶԳԱԿԱՆԱԿԱՆ, ա. Родственный.
ԱԶԳԱԿԱՆՈՐԵՆ , տե՛ս Ազգականաբար:
ԱԶԳԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Родство. 2. Родня, родственники.
ԱԶԳԱԿԱՆՈՒՀԻ, հու Родственница.
ԱԶԳԱԿԱՌՈՒՅՑ, ա. Способствующий процветанию нации.
ԱԶԳԱԿԻՑ 1. Родственный. 2. գ. Соплеменник, сородич, родственник. 3.ա. (փխբ.) Родственный, имеющий единое происхождение. Ազգակից լեզուներ родственные языки.
ԱԶԳԱԿՈՐԾԱՆ, ա. (հնց.) Пагубный для нации.
ԱԶԳԱԿՑԱԲԱՐ, մ. По-родственному.
ԱԶԳԱԿՑԱԿԱՆ, ա. Родственный. Ազգակցական կապեր родственные связи, узы родства.
ԱԶԳԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Родство. Լեզուների ազգակցություն родство языков.
ԱԶԳԱՀԱԼԱԾ, ա. Угнетательский (по отношению к другим нациям). Ազգահալած քաղաքականություն политика, направленная на угнетение народов, угнетательская политика.
ԱԶԳԱՀԱՎԱՔ, ա. Объединяющий, сплачивающий (нацию), направленный на консолидацию нации.
ԱԶԳԱՄԵՐԺ, ա. Отрёкшийся от своего народа, отступнический.
ԱԶԳԱՄԵՐԺՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Отступничество, отречение от своего народа.
ԱԶԳԱՄԻՋՅԱՆ, ա. 1. Межнациональный. Ազգամիջյան ընդհարումներ межнациональные распри. 2. Междоусобный. Ազգամիջյան կռիվ междоусобная война
ԱԶԳԱՄՈԼ, տե՛ս Ազգայնամոլ։
ԱԶԳԱՄՈԼՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Ազգայնամոլություն:
ԱԶԳԱՅԻՆ 1. ա. Национальный. Ազգային հարց национальный вопрос Ազգային հպարտություն национальная гордость. 2. գ. (հզվդ.) Соотечественник. ◊ Ազգային ազատագրական շարժում՝ պայքար национально-освободительное движение, борьба. Ազգային եկամուտ (տնտ.) национальный доход. Ազգային փոքրամասնություն национальное меньшинство. Ազգային ոգի национальный дух. Ազգային քաղաքականություն национальная политика.
ԱԶԳԱՅՆԱԿԱՆ, ա. Националистический.
ԱԶԳԱՅՆԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Националистичность.
ԱԶԳԱՅՆԱՄԵՐԺ, տե՛ս Ազգամերժ։
ԱԶԳԱՅՆԱՄՈԼ, ի Шовинист.
ԱԶԳԱՅՆԱՄՈԼԱԿԱՆ, ա. Шовинистический.
ԱԶԳԱՅՆԱՄՈԼՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Шовинизм.
ԱԶԳԱՅՆԱՆԱԼ, ացավ 1. Приобрести национальные черты. 2. Стать собственностью государства.
ԱԶԳԱՅՆԱՑՆԵԼ, ցրի Национализировать.
ԱԶԳԱՅՆԱՑՈՒՄ, ցման Национализация.
ԱԶԳԱՅՆԱՑՎԵԼ, վեց Национализироваться.
ԱԶԳԱՅՆՈՐԵՆ, մ. Национально.
ԱԶԳԱՆՈՒՆ, անվան Фамилия.
ԱԶԳԱՆՎԱՆԱԿԻՑ, կցի Однофамилец.
ԱԶԳԱՆՎԵՐ, ա. (հնց.) Преданный (своему) народу.
ԱԶԳԱՇԱՀ, տե՛ս Ազգօգուտ:
ԱԶԳԱՇԵՆ, ա. (հնց.) Содействующий процветанию нации.
ԱԶԳԱՊԱՀՊԱՆ, ա. Способствующий целостности нации, сохранению национальности, национальной самобытности.
ԱԶԳԱՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Сохранение нации.
ԱԶԳԱՊԱՀՊԱՆՈՒՄ, նման Сохранение нации.
ԱԶԳԱՊԱՌԱԿՏՈՒՄ, աման (հնց.) Междоусобица.
ԱԶԳԱՊԱՏՈՒՄ, ի История нации
ԱԶԳԱՊԵՏ, ի (հնց.) 1. Вождь народа. 2. Родоначальник, патриарх.
ԱԶԳԱՊԻՂԾ, տե՛ս Արյունապիղծ:
ԱԶԳԱՊՂԾՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Արյունապղծություն:
ԱԶԳԱՋԻՆՋ, ա. Истребляющий нации, народы; направленный на уничтожение народа. Ազգաջինջ քաղաքականություն политика геноцида.
ԱԶԳԱՍԵՐ 1. գ. Патриот. 2. ա. Патриотический.
ԱԶԳԱՍԻՐԱԿԱՆ, ա. Патриотический, патриотичный.
ԱԶԳԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Патриотизм.
ԱԶԳԱՍՊԱՆ, ա. Губящий нацию, народ.
ԱԶԳԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Уничтожение нации, народа, политика геноцида.
ԱԶԳԱՎԱՃԱՌ, ա. Предательский, изменнический (по отношению к своей нации, своему народу).
ԱԶԳԱՏԵՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ненависть к (своей) нации, к (своему) народу.
ԱԶԳԱՏՅԱՑ, ա. Ненавидящий (свою) нацию, (свой) народ.
ԱԶԳԱՏՈՀՄ, ի Род, родня.
ԱԶԳԱՏՈՀՄԱՅԻՆ, ա. Родовой, фамильный,
ԱԶԳԻ-ԱԶԳԻ, ա. (հնց.) Разнообразный.
ԱԶԳՈՎԻՆ, մ. Всем народом, всем миром.
ԱԶԳՈՐՈՇ, ա. (հզվդ.) Характерный для народа, нации, характеризующий нацию.
ԱԶԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. տե՛ս Ազգ 1 նշան.: 2. Национальность. Ազգությամբ հայ армянин по национальности. ◊ Ազգությունների սովետ Совет национальностей.
ԱԶԳՈՒՏԱԿ, ի (խսկց.) Вся родня, весь род.
ԱԶԳՈՒՐԱՑ, ա. Отрёкшийся, отступившийся от своей нации, от своего народа.
ԱԶԳՈՒՐԱՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան, Отречение, отступничество от своей нации, от своего народа.
ԱԶԳՍՎՆԱՍ, ա. Вредящий народу, нации.
ԱԶԳՕԳՈՒՏ, ա. Полезный для нации, для народа.
ԱԶԴ, ի 1. Оповещение. 2. Объявление.
ԱԶԴԱԳԻՐ, գրի 1. Афиша. 2. (հնց.) Письменное уведомление.
ԱԶԴԱԳՐԵԼ, եցի (հնց.) Уведомлять.
ԱԶԴԱԴՐՈՇ ի Сигнальный флажок.
ԱԶԴԱԴՐՈՇԱԿ ի Сигнальный флажок.
ԱԶԴԱԶԱՆԳ, ի Сигнальный звонок.
ԱԶԴԱԼԱՊՏԵՐ, ի Сигнальный фонарь.
ԱԶԴԱԿ, ի 1. Побуждение, стимул, импульс, толчок. 2. (ֆիզ.) Импульс.
ԱԶԴԱԿԵԼ, եցի (հզվղ.) Стимулировать.
ԱԶԴԱՀՐԹԻՌ, ի Сигнальная ракета.
ԱԶԴԱՆՇԱՆ, ի Сигнал.
ԱԶԴԱՆՇԱՆԱՅԻՆ, ա. Сигнальный.
ԱԶԴԱՆՇԵԼ, եցի Сигнализировать.
ԱԶԴԱՆՇՈՒՄ, շման Сигнализация.
ԱԶԴԱՆՇՎԵԼ, վեց Сигнализироваться.
ԱԶԴԱՇԵՓՈՐ, ի 1. Сигнальный рожок. 2. Горн.
ԱԶԴԱՇՉԱԿ, ի Сигнальный гудок.
ԱԶԴԱՏԱԽՏԱԿ, ի Доска объявлений.
ԱԶԴԱՐԱՐ 1. ա. Извещающий, возвещающий, оповещающий, гласящий. 2. գ. Вестник, глашатай.
ԱԶԴԱՐԱՐԵԼ, եցի Извещать, оповещать.
ԱԶԴԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Объявление, извещение, оповещение.
ԱԶԴԱՐԱՐՈՒՄ, րման Объявление, извещение, оповещение.
ԱԶԴԱՐԱՐՎԵԼ, վեց Извещаться, оповещался.
ԱԶԴԵԼ, եցի 1. Влиять, действовать, воздействовать, оказывать влияние, иметь влияние. 2. Внушить. Երկյուղ ազդել внушать страх.
ԱԶԴԵՑԻԿ, ա. 1. Влиятельный. Ազդեցիկ մարդ влиятельный человек. 2. Внушительный. Ազդեցիկ տեսք внушительный вид.
ԱԶԴԵՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Влияние, воздействие. ◊ Ազդեցություն գործել՝ թողնել оказывать влияние, воздействие. Ազդեցության ոլորտ сфера влияния.
ԱԶԴՈՒ 1. ա. Волнующий, впечатляющий. 2. ա. Внушительный, веский. Ազդու տեսք внушительный вид. Ազդու խոսք веское слово. 3. մ. Внушительно, впечатляюще.
ԱԶԴՈՒՄ, դման Воздействие, влияние.
ԱԶԴՎԵԼ, վեցի 1. Подвергаться влиянию, воздействию. 2. Растрогаться, расчувствоваться.
ԱԶԴՐ, ի (կզմխս.) 1. Бедро. 2. Часть туши ― бедро; ляжка, окорок.
ԱԶԴՐԱՄԻՍ, մսի Мясо с бедренной части туши.
ԱԶԴՐԱՅԻՆ, ա. Бедренный.
ԱԶԴՐՈՍԿՐ, ի (կզմխս.) Бедренная кость.
ԱԶԻԶ, ա. (բրբ.) Родимый, родной, дорогой, любимый. ◊ Ազիզ ախպեր милый братец, дружок. Ազիզ պատառ лакомый кусок. Ազիզ պահել лелеять, холить, обхаживать (прост.). Ազիզ օր праздничный день (чаще օ семейных праздниках).
ԱԶՆԱՎՈՒՐ, ի (հնց.) 1. Лицо знатного происхождения, дворянин, аристократ. 2. Великан, исполин, 3. Злой дух (в сказках).
ԱԶՆԻՎ ա. 1. Честный, порядочный. Ազնիվ մարդ порядочный человек. 2. (հնց.) Высококачественный, отборный, добротный. ◊ Ազնիվ խոսք честное слово. Ազնիվ մետաղներ благородные металлы.
ԱԶՆՎԱԲԱՐ, մ. Честно, порядочно.
ԱԶՆՎԱԲԱՐՈ, ա. Честный» порядочный.
ԱԶՆՎԱԴԵՄ, ա. Благородный (о внешности) Ազնվադեմ երիտասարդ юноша с благородным лицом.

2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
ILE ILI ILL LUC LUD LUM LUN LUP LUR LUT CEL CEN CER BOD BOL BOM BON BOO BOR BOS BOT BOU BOV BOW BOX
ՀԵԲ ՀԵԴ ՀԵԼ ՀԵԾ ՀԵՂ ՀԵՄ ՀԵՅ ՀԵՆ ՀԵՇ ՀԵՊ ՀԵՌ ՀԵՍ ՀԵՎ ՀԵՏ ՀԵՐ ՀԵՔ ՆԱԳ ՆԱԴ ՆԱԼ ՆԱԽ ՆԱՀ ՆԱՄ ՆԱՆ